Środki przymusu bezpośredniego i konwojowanie

Praktyczny

stacjonarne

Pierwszy stopień

2

4

GODZINY ZAJĘĆ (WG PLANU STUDIÓW)

WYKŁADY: 20

ĆWICZENIA: 20

Wyposażenie studentów w wiedzę i umiejętności w zakresie zasad użycia i wykorzystania środków przymusu bezpośredniego oraz konwojowania ze szczególnym uwzględnieniem specyfiki działań Służby Więziennej

1. Podstawy prawne oraz katalog środków przymusu bezpośredniego.

2. Podstawowe pojęcia związane z użyciem środków przymusu bezpośredniego. 3. Ogólne zasady użycia i wykorzystywania środków przymusu bezpośredniego.

4. Zasady szczegółowe użycia środków przymusu bezpośredniego będących na wyposażeniu SW.

5. Organizacja konwojowania w Służbie Więziennej.

6. Zadania funkcjonariuszy składu konwoju.

7. Rodzaje zagrożeń w trakcie konwojowania oraz sposoby ich likwidacji.

1. Ustawa z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej.

2. Ustawa z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej.

3. Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – kodeks karny wykonawczy.

4. Zarządzenie nr 96/24 Dyrektora Generalnego Służby Więziennej z dnia 29 listopada 2024 r. w sprawie ustalenia organizacji służby dyżurnej w jednostkach organizacyjnych Służby Więziennej, w tym sposobu i trybu informowania o zdarzeniach, które wystąpiły w Służbie Więziennej oraz ustalenia sposobu i trybu przeprowadzania czynności sprawdzających dotyczących tych zdarzeń, oraz sposobu ich dokumentowania.

5. Zarządzenie nr 30/25 Dyrektora Generalnego Służby Więziennej z dnia 17 marca 2025 r. w sprawie sposobów ochrony, konwojowania oraz zadań ochronnych funkcjonariuszy i pracowników Służby Więziennej

6. Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 czerwca 2013 r. w sprawie celi zabezpieczającej i izby izolacyjnej (Dz. U. z 2013 poz. 638 z póź. zm.).

7. Kośmider T. (red.), Konwojowanie i doprowadzenie osób – doświadczenia podmiotów bezpieczeństwa. Wymiar prawno-organizacyjny, Instytut nauk o bezpieczeństwie AWS, Warszawa 2025 r.

8. Kośmider T. (red.), Środki przymusu bezpośredniego. Zakres i sposoby użycia na przykładzie wybranych podmiotów bezpieczeństwa, Wydawnictwo Instytutu Wymiaru Sprawiedliwości, Warszawa 2020r.

9. Kośmider T. (red.),Szkolenie funkcjonariuszy Służby Więziennej w zakresie użycia środków przymusu bezpośredniego, Wydawnictwo Episteme, Warszawa 2020r.

10. Kośmider T. (red.), Konwojowanie i doprowadzenie osób – doświadczenia podmiotów bezpieczeństwa. Wymiar prawno-organizacyjny, Instytut nauk o bezpieczeństwie AWS, Warszawa 2025 r.

11. Nowacki R., Dziesięć lat obowiązywania ustawy o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej – doświadczenia Służby Więziennej, „ Law Education Security” 2023, nr 119.

EK1- student zna i rozumie podstawową wiedzę o miejscu i znaczeniu nauk o bezpieczeństwie w relacji do nauk społecznych oraz wiedzę o poglądach naukowych i doktrynalnych dotyczących poszczególnych obszarów bezpieczeństwa wewnętrznego. Zna podstawową terminologię dotyczącą bezpieczeństwa wewnętrznego.

EK2- student zna i rozumie zależności między podmiotami i przedmiotami bezpieczeństwa wewnętrznego oraz ich otoczeniem.

EK3- student zna i rozumie główne kierunki i stanowiska współczesnej nauki o bezpieczeństwie na temat struktur i instytucji oraz organów związanych z bezpieczeństwem wewnętrznym oraz rodzajów więzi społecznych i ich historycznej ewolucji.

EK4- student potrafi dostrzegać dylematy związane z funkcjonowaniem i rozwojem elementów oraz różnych systemów bezpieczeństwa wewnętrznego oraz wskazywać sposoby ich rozwiązywania.

EK5- student potrafi przez pryzmat posiadanej wiedzy potrafi oceniać proponowane praktyczne rozwiązania podstawowych problemów z zakresu bezpieczeństwa wewnętrznego.

WYKŁADY: zaliczenie z oceną do którego student może podejść po uzyskaniu zaliczenia z ćwiczeń

ĆWICZENIA: zaliczenie

NA OCENĘ 2

EK1- Student uzyskuje poniżej 50% maksymalnej liczby punktów z części dotyczącej efektu kształcenia 1 wydzielonej z testu końcowego (pracy pisemnej).

EK2- Student uzyskuje poniżej 50% maksymalnej liczby punktów z części dotyczącej efektu kształcenia 2 wydzielonej z testu końcowego (pracy pisemnej).

EK3- Student uzyskuje poniżej 50% maksymalnej liczby punktów z części dotyczącej efektu kształcenia 3 wydzielonej z testu końcowego (pracy pisemnej).

EK4- Student uzyskuje poniżej 50% maksymalnej liczby punktów z części dotyczącej efektu kształcenia 4 wydzielonej z testu końcowego (pracy pisemnej).

EK5- Student uzyskuje poniżej 50% maksymalnej liczby punktów z części dotyczącej efektu kształcenia 5 wydzielonej z testu końcowego (pracy pisemnej).

NA OCENĘ 3

EK1- Student uzyskuje 50-59% maksymalnej liczby punktów z części dotyczącej efektu kształcenia 1 wydzielonej z testu końcowego (pracy pisemnej).

EK2- Student uzyskuje 50-59% maksymalnej liczby punktów z części dotyczącej efektu kształcenia 2 wydzielonej z testu końcowego (pracy pisemnej).

EK3- Student uzyskuje 50-59% maksymalnej liczby punktów z części dotyczącej efektu kształcenia 3 wydzielonej z testu końcowego (pracy pisemnej).

EK4- Student uzyskuje 50-59% maksymalnej liczby punktów z części dotyczącej efektu kształcenia 4 wydzielonej z testu końcowego (pracy pisemnej).

EK5- Student uzyskuje 50-59% maksymalnej liczby punktów z części dotyczącej efektu kształcenia 5 wydzielonej z testu końcowego (pracy pisemnej).

NA OCENĘ 4

EK1- Student uzyskuje 70-79% maksymalnej liczby punktów z części dotyczącej efektu kształcenia 1 wydzielonej z testu końcowego (pracy pisemnej).

EK2- Student uzyskuje 70-79% maksymalnej liczby punktów z części dotyczącej efektu kształcenia 2 wydzielonej z testu końcowego (pracy pisemnej).

EK3- Student uzyskuje 70-79% maksymalnej liczby punktów z części dotyczącej efektu kształcenia 3 wydzielonej z testu końcowego (pracy pisemnej).

EK4- Student uzyskuje 70-79% maksymalnej liczby punktów z części dotyczącej efektu kształcenia 4 wydzielonej z testu końcowego (pracy pisemnej).

EK5- Student uzyskuje 70-79% maksymalnej liczby punktów z części dotyczącej efektu kształcenia 5 wydzielonej z testu końcowego (pracy pisemnej).

NA OCENĘ 5

EK1- Student uzyskuje powyżej 89% maksymalnej liczby punktów z części dotyczącej efektu kształcenia 1 wydzielonej z testu końcowego (pracy pisemnej).

EK2- Student uzyskuje powyżej 89% maksymalnej liczby punktów z części dotyczącej efektu kształcenia 2 wydzielonej z testu końcowego (pracy pisemnej).

EK3- Student uzyskuje powyżej 89% maksymalnej liczby punktów z części dotyczącej efektu kształcenia 3 wydzielonej z testu końcowego (pracy pisemnej).

EK4- Student uzyskuje powyżej 89% maksymalnej liczby punktów z części dotyczącej efektu kształcenia 4 wydzielonej z testu końcowego (pracy pisemnej).

EK5- Student uzyskuje powyżej 89% maksymalnej liczby punktów z części dotyczącej efektu kształcenia 5 wydzielonej z testu końcowego (pracy pisemnej).